Archiwa tagu: Czesław Siekierski

W Polsce jest coś takiego co się nazywa Ministerstwo Rolnictwa, ale jak większość nazw jest to mylące określenie. Lepiej żeby się nazywało bardziej dosadnie Ministerstwo Produkcji Żywności, ze szczególnym naciskiem na słowo produkcja. Nie ma w tym przypadku znaczenia, że sam urząd niczego nie produkuje, ale zajmuje się regulowaniem rynku, którego główna cechą jest chaos.

Jak skomplikowane, a nawet nie zrozumiałe są zagadnienia związane z produkcją żywności w ostatnim okresie mogli się przekonać wszyscy konsumenci jaj i masła. Ceny tych produktów spożywczych poszybowały w górę, ciągnąc za sobą oczywiście ceny wszystkich artykułów, w produkcji których wykorzystywane są te dwa składniki. Oczywiście istnieją uzasadnienia, które wyjaśniają drastyczną podwyżkę cen związaną z fundamentalną zasadą rynku czyli prawem podaży i popytu. To doświadczenie jednak pokazuje, że w zasadzie nie sposób przewidzieć, a tym samym zaplanować w racjonalny sposób produkcji żywności. Niemniej trzeba zajmować się również rzeczami niemożliwymi. Oczywiście problematyka produkcji żywności wiąże się z szeroko rozumianymi zagadnieniami wiejskimi. Dziś, w dobie wspólnego rynku Unii Europejskiej, sprawy wsi i żywności przekroczyły granice i stały się jednym z najbardziej gorących tematów globalnych.

Zagadnienie produkcji żywności to w globalnym wymiarze likwidacja głodu, ale również skażenia środowiska. W mniejszej skali to zapewnienie egzystencji ludziom na terenie Unii Europejskiej. W innym wymiarze bardzo ważny jest aspekt ekonomi i rentowności. Po drugiej stronie zaś stoi jeszcze sprawa bezpieczeństwa. To wszystko pokazuje, że na produkcję żywności oraz na wieś jako  zaplecze procesów gospodarczych trzeba patrzeć wielopłaszczyznowo.

W dniach 30 listopada i 1 grudnia 2017 roku, odbędzie się międzynarodowa konferencja naukowa: „Integracja europejska, jako determinanta polityki wiejskiej” zorganizowana w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Organizatorem konferencji jest Fundacja Programów Pomocy Dla Rolnictwa (FAPA) przy wsparciu Polskiego Stowarzyszenia Prawników Agrarystów oraz Wydziału Nauk Ekonomicznych SGGW. Wydarzeniu patronuje Krzysztof Jurgiel, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także dr Czesław Siekierski, przewodniczący komisji rolnictwa i rozwoju wsi w parlamencie europejskim.

Konferencja składa się z kilku części. Jedną z nich będzie sesja ekonomiczna, podczas której mają zostać poruszone tematy związane z kredytami i dotacjami dla rolnictwa, a także znaczeniem umów handlowych i współpracy m.in. ze Stanami Zjednoczonymi. Druga ciekawa sesja prawna ma być poświęcona podmiotom polityki wiejskiej w procesie integracji europejskiej, pomocy publicznej i rozporządzeń ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Inną równie ważna sesja będzie  skoncentrowana wokół tematów prawno-międzynarodowych. Wezmą w niej udział m.in. eksperci z Hiszpanii, Włoch, Francji i Niemiec, po to aby móc porównać systemy prawne poszczególnych krajów w ramach unijnego prawodawstwa. W czasie trwania konferencji zostaną poruszone również aspekty konkurencyjności, jako integralnego elementu pierwszego filaru WPR i zachęty do zwiększenia efektywności rynku. Jeszcze innym interesującym tematem będzie przybliżenie problematyki wsparcia klastrów i sieci w ramach polityki rozwoju obszarów wiejskich.

Wśród kilkudziesięciu prelegentów będą między innymi: dr Czesław Siekierski, Przewodniczący Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Parlamentu Europejskiego, dr Jerzy Plewa, Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, prof. SGGW dr hab. Jarosław Gołębiewski, Dziekan Wydziału Nauk Ekonomicznych SGGW oraz dr Przemysław Litwiniuk, Dyrektor Fundacji Programów Pomocy dla Rolnictwa FAPA. Czy konferencja odpowie na wszystkie wyzwania dotyczące wsi, rolnictwa i produkcji żywności? Z pewnością nie. Obawiam się, że nawet zakreślone tematy nie zostaną wyczerpane. Z pewnością jednak konferencja będzie mieć znaczenia dla dalszych prac w tej niezwykle skomplikowanej materii.

 

UNIA EUROPEJSKA

Właśnie się ukazała książka „Parlament ANTYeuropejski”. Powinna się ona, moim zdaniem, nazywać „Antyparlament europejski”. Publikacja wzbudzi obrzydzenie eurofantyków i zachwyci eurorealistów. Cóż zawiera wiele informacji, których na próżno szukać w polskich mediach, a zatem powinna być zakazana.

Autorem książki „Parlament ANTYeuropejski” jest Marek Migalski, uznawany za jednego z najbardziej kontrowersyjnych polityków, ponieważ przeważnie mówi co myśli, a nie to co pokazują słupki badania opinii publicznej. W 2009 roku został wybrany do Parlamentu Europejskiego. Doświadczenia związane z pełnieniem funkcji eurodeputowanego zawarł właśnie w nowo opublikowanej książce, która przypomina puszkę Pandory. Można też tę publikacje trochę przyrównać do „Kongresu futurologicznego” Sławomira Mrożka. W przypadku Migalskiego jest to jednak literatura faktu.

„Parlament ANTYeuropejski” to opis patologii, które na dobre zagnieździły się w Brukseli. Marek Migalski pokazuje jak eurodeputowani oderwali się od rzeczywistości i bezmyślnie marnotrawią grosz publiczny. Wskazuje też mechanizmy działań politycznych, które sprawiają, że w Polsce żyje się coraz gorzej zamiast coraz lepiej. Publikację czyta się z zainteresowaniem. Ironia i humor z jakim jest napisana – śmieszy. Niestety i dłużej się czyta zaczyna przerażać cynizmem eurodeputowanych, przykładami antydemokratycznych działań i absurdów zamieniających się w kliniczne objawy debilizmu. Tak więc lekturę należy dawkować.

Marek Migalski w swojej książce opublikował „donosy” na polskich znanych i nieznanych eurodeputowanych takich jak: Adam Bielan, Piotr Borys, Arkadiusz Bratkowski, Jerzy Buzek, Tadeusz Cymański, Ryszard Czarnecki, Lidia Geringer de Oedenberg, Adam Gierek, Marek Gróbarczyk, Andrzej Grzyb, Małgorzata Handzlik, Jolanta Hibner, Danuta Hubner, Danuta Jazłowiecka, Sidonia Jędrzejewska, Filip Kaczmarek, Jarosław Kalinowski, Michał Kamiński, Lena Kolarska-Bobińska, Paweł Kowal, Jan Kozłowski, Jacek Kurski, Ryszard Legutko, Bogusław Liberadzki, Krzysztof Lisek, Elżbieta Łukacijewska, Bogdan Marcinkiewicz, Sławomir Nitras, Jan Olbrycht, Wojciech Olejniczak, Mirosław Piotrowski, Tomasz Poręba, Jacek Protasiewicz, Jacek Saryusz-Wolski, Czesław Siekierski, Joanna Senyszyn, Marek Siwiec, Joanna Skrzydlewska, Bogusław Sonik, Konrad Szymański, Róża Thun und Hohenstein, Rafał Trzaskowski, Jarosław Wałęsa, Jacek Włosowicz, Janusz Wojciechowski, Paweł Zalewski, Artur Zasada, Janusz Zemke, Zbigniew Ziobro, Tadeusz Zwiefka. Znamienne, że na tej liście brakuje samego Marka Migalskiego, który stawia się w ten sposób jakby poza nawiasem.

Chciałbym aby ta książka stanowiła lekturę obowiązkową dla uczniów szkół średnich, aby nabrali oni obrzydzenia do praktyk i zwyczajów panujący w Parlamencie Europejskim, bo wówczas, być może, podejmą się trudu aby znów świat postawić na głowie. Bardzo by się to przydało. To byłby zysk.

Juliusz Bolek