Archiwa tagu: piwo

Z przykrością zauważam, że w polskim systemie podatkowym pełno jest absurdów, które szkodzą przedsiębiorcom, konsumentom, a w konsekwencji również skarbowi państwa. Co więcej cześć systemu jest niezmieniana od lat, a jeżeli rządzący zajmą się zmianami to często tylko mnożą problemy zamiast je rozwiązywać. Takie wnioski płyną z debaty „Podatkowy hamulec czy podatkowe paliwo”, zorganizowanej przez Instytut Staszica i Instytut Studiów Międzynarodowych Szkoły Głównej Handlowej.

Działanie podatku VAT w Polsce jest wręcz anegdotyczne – inaczej opodatkowana jest woda w butelce, a inaczej woda z kranu. Lód jest również objęty inną stawką. Takich przykładów można mnożyć. W listopadzie 2018 roku Ministerstwo Finansów zadeklarowało chęć uproszczenia systemu. Cel szczytny i słuszny, ale wykonanie pozostawiało wiele do życzenia, na co zwracali resortowi finansów rządowi koledzy z Ministerstwa Rozwoju Wsi i Rolnictwa. Przykładowo „uproszczenie” podatku na soki, nektary i napoje owocowe z wysokim dodatkiem soku polegało na stworzeniu, zamiast jednej, dwóch stawek, na podobne produkty, które do tej pory cieszyły się preferencyjną stawką 5 proc. VAT. Napoje owocowe zdaniem Ministerstwa powinny być opodatkowane stawkę 23 proc. Niższy VAT objąłby również napoje warzywne posiadające w składzie ponad połowę naturalnego wsadu – tylko, że takich produktów w ogóle nie ma na rynku, a więc wymyślono podatek dla fatamorgany.

Dla konsumentów przyjęcie nowych naliczeń VAT oznaczałaby wzrost cen napojów, a także obniżenie zawartości soku. To natomiast w rezultacie oznaczałoby zmniejszenie zapotrzebowania na owoce od sadowników o 150.000 ton, głównie jabłek. Taki spadek popytu byłby tragiczny w skutkach dla sadowników, którzy i tak mama trudności ze sprzedażą swoich owoców po godziwej cenie, a ponadto z rynku zniknęłyby unikalne na skalę światową napoje, które polski przemysł sokowniczy oferował Polakom.

„Dzięki preferencyjnemu podatkowi, została stworzona wyjątkowa na skalę europejską grupa napojów owocowych. Te produkowane w Polsce zawierają min. 20 proc. soku z owoców (średnia to 30 proc.), podczas gdy w krajach Unii Europejskiej to ok. 5-10 proc. Branża sokownicza oparła się inwazji zagranicznych koncernów. Wszystkie wiodące marki w tej kategorii, to firmy polskie. Jedna z czołowych marek światowych zajmuje poniżej 3 proc. rynku polskiego” – Wyjaśniał uczestnikom konferencji Julian Pawlak – Prezes Krajowej Unii Producentów Soków. Jak to mówią? Czego nie wykończą globalne koncerny potrafi wykończyć fiskus…… Jeśli branża upadnie wyschnie jedno ze źródeł dochodów dla skarbu państwa, to kiepski interes.

Równocześnie nowa matryca VAT za wyroby piekarnicze (takie jak chleb) uznała słone przekąski, w tym smażone na głębokim tłuszczu chipsy. W przeciwieństwie do rynku soków, produkcja tego typu żywności to specjalność zagranicznych koncernów. W ten sposób polscy producenci napojów, przez podwyżkę podatku finansowaliby obniżkę VAT dla smażalni chipsów. Wraz z przetwórcami ucierpieliby ich dostawcy. To prowokuje do zastanowienia się, o czyje interesy dba resort finansów?

Według Krzysztofa Krystowskiego – Prezesa Związku Klastrów Polskich „mali i średni przedsiębiorcy są zaniepokojeni planowanymi zmianami podatku VAT. Ich zdaniem, jeżeli zmiany uderzają w duże polskie firmy przemysłu spożywczego, to negatywne skutki natychmiast dotykają także małych i średnich przedsiębiorców. Póki co, pocieszające jest, że Sejm w marcu 2019 roku wstrzymał prace nad propozycją Ministerstwa Finansów, jednak projekt dalej oczekuje na ponowne wprowadzenie do porządku obrad, co oznacza, że podatkowy miecz Damoklesa ciągle może spaść.

Nadgorliwość urzędników ominęła natomiast inny podatek, ważny dla branży spożywczej. Mowa o sposobie naliczania akcyzy od alkoholu. Od października 1982 roku kiedy szalał ze swoim „stanem wojennym” komunista i politruk Wojciech Jaruzelski obowiązuje złudnie brzmiąca „ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi”. Na jej podstawie do dzisiaj podatek jest naliczany od ilości etanolu w litrażu dla alkoholi mocnych, a w przypadku piwa od ilości ekstraktu. Dlatego w Polsce w piwie bywa do 5 razy więcej alkoholu niż w piwach oferowanych w innych krajach Unii Europejskiej. Z analiz wynika, że ilość spożywanego alkoholu jest prawie niezmieniona od 1982 r., ale jest on konsumowany w większym stopniu w formie piwa, które przez konsumentów nie jest uważane za alkohol….. , bo przecież zawiera ekstrakt! I tak to sobie właśnie prosperuje ustawa dbająca o wychowaniu w trzeźwości. Warto też dodać, że rynek piwa w Polsce jest zdominowany przez 3 globalne koncerny….. A zatem to one są beneficjentami naiwności Jaruzelskiego.

Debata wskazała, że polski system podatkowy wymaga zmian wprowadzanych z uwzględnieniem interesu gospodarki narodowej. Urzędników Ministerstwa Finansów czeka jeszcze wiele pracy, nim w Polsce będziemy mieli nowoczesny i przyjazny system podatkowy. Ważne jest aby praca ta była wykonywana z głową i na trzeźwo!

„Zyski i straty” – Juliusz Bolek – Przewodniczący Rady Dyrektorów Instytutu Biznesu

Zakończył się XXXVI  szczyt gospodarczy Welconomy Forum in Toruń. Im częściej uczestniczę w tym wydarzeniu tym bardziej je cenię i uważam, że jest to bardzo ważne przedsięwzięcia dla środowiska gospodarczego.

Welconomy Forum in Toruń to dwudniowy kongres poświęcony gospodarce, innowacyjności, nauce, integracji i współpracy. Tegoroczny odbył się pod hasłem przewodnim „Niepodległa – nowe wyzwania”. Uczestniczyło w nim ponad  2.000 biznesmenów, naukowców, samorządowców i polityków. Odbyło się kilkadziesiąt debat. Miały one miejsce równolegle, tak więc nie mogłem uczestniczyć we wszystkich.

Jedną z najważniejszych debat, odbywających się w ramach XXXVI Welconomy Forum in Toruń była ta poświęcona technologii 5G, która jest wdrażana przez globalny koncern Huawei, o chińskim rodowodzie. Mówi się o skoku cywilizacyjnym, który uruchamia wyobraźnie i dla wielu jest wielką nadzieją na rozwój. Inni widzą w nim poważne zagrożenia. Innym cywilizacyjnym wyzwaniem dla Polski jest rozwój komunikacji, do którego obecny rząd przykłada ogromne znaczenie, angażując się w rozbudowę dróg, budowę Centralnego Portu Lotniczego pod Łodzią i reaktywując lokalne połączenia autobusowe.

Debatowano również o prewencji zdrowotnej. I bardzo słusznie, albowiem zarówno technologia 5G czy połączenia komunikacyjne są realizowane dla ludzi i dobrze by było, żeby mogli z nich korzystać. Prof. Piotr Skarżyński wskazał, że nowe rodzaje łączności pozwalają nie tylko na prowadzenie badań przesiewowych, ale również praktyczne monitorowanie pacjentów na odległość, co w przypadku kurczącej się liczby lekarzy ma ogromne znaczenie. Prof. Piotr Kuna zwrócił uwagę również na fundamentalne czynniki wpływające na jakość życia. Zauważył, że ludzie mogą decydować o tym co jedzą, jak się odżywiają, jaką profilaktykę zdrowotną stosują, ale trudno jest im decydować o tym czym oddychają. Poprawa jakości powietrza to fundamentalne wyzwanie stojące przez polskimi decydentami. Według ekspertów to właśnie to czym oddychają Polacy odpowiada za wiele chorób, w tym przewlekłych, a więc i wydatków Narodowego Funduszu Zdrowia i przedwczesnych zgonów.

Jednym z czynników wpływających również na zdrowie Polaków jest alkohol, który jest trucizną. Okazuje się, że najwięcej C2H5OH spożywa się w piwie, które prawie uchodzi za trunek nieszkodliwy, co nie jest prawdą. Prawdopodobnie trudno będzie przekonać Polaków aby zostali zupełnymi abstynentami. Jednak konieczna jest edukacji pokazująca, że piwo wcale nie jest takie niewinne jak to wmówiono konsumentom. W Polsce przewagę mają, o czym mało kto wie, piwa o bodaj najwyższej zawartości alkoholu w Europie. Dlatego ważna jest edukacji i możliwość pełnej informacji o stosowaniu używek.

Dyskutowano też o przyszłości polskiego rolnictwa, pokazując, że dramatyczne skutki dla sektora może mieć coś, co wydawałoby się mało istotne, jak zmiana stawek VAT, czego przykładem może być planowana nowelizacja ustawy, która może doprowadzić do zapaści w sadownictwie i produkcji napojów. Ważna debatą była też dyskusja poświęcona wejściu Polski do strefy Euro. Duże zainteresowanie wzbudził też panel poświęcony perspektywom eksportu, związanego z takimi rynkami jak Irak, Indonezja, Angola czy Nigeria. Uczestniczyłem też w debacie poświęconej outsourcingowi, która przekonała, że wyłączenie z działalności przedsiębiorstwa pewnych obszarów jego funkcjonowania i powierzenia ich podmiotowi zewnętrznemu może poprawić efektywność i zmniejszyć koszty. Jednym słowem całe XXXVI Welconomy Forum in Toruń poświęcone było zyskom i stratom tym potencjalnymi i tym realnym. Należą się wielkie słowa uznania dla Pana dr Jacka Janiszewskiego – twórcy Forum, który stwarza możliwość uczestniczenia w powyższym centrum wymiany myśli i opinii.

Juliusz Bolek, Przewodniczący Rady Dyrektorów – Instytut Biznesu – „Zyski i straty”

Newseria donosi: „Rząd dąży do zmniejszenia spożycia alkoholu. Rozważa nowe regulacje i chce promować odpowiedzialną konsumpcję”. Można by to ująć inaczej: „Rząd, pomimo wpływów do budżetu z akcyzy na alkohol, dąży do ograniczenia jego spożycia. Rozważa regulacje, które spowodują, że Polacy będą odpowiedzialnie pić.

Ponoć „rząd pracuje nad przepisami, które mają ograniczać reklamy alkoholu.” Zdaniem Ministerstwa Zdrowia „reklamy piwa prezentują pięknych, zdrowych ludzi pijących właśnie ten napój”. Co w konsumentach powoduje poczucie przyzwolenia społecznego na spożywanie tego trunku.Jeżeli obowiązuje zakaz reklam wódki to, dlaczego mamy godzić się na reklamy równie szkodliwego piwa? Trochę to niesprawiedliwe…

Według danych Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA) – konsumpcja czystego alkoholu etylowego wynosi ok. 9,4 litrów rocznie na mieszkańca Polski, co jest poniżej średniej europejskiej. Kiedyś Polacy słynęli z tego, że są jednym z najbardziej rozpitych narodów świata. Cóż, okazuje się, że teraz w tej dyscyplinie lepsze są inne nacje. To wskazuje, że albo problemu, z których rząd chce walczyć nie ma, albo, że chce wykreować populację abstynentów. Jakie skutki przynosi idea prohibicji można się przekonać na przykładzie historii Stanów Zjednoczonych. Osobiście jestem za zniesieniem uprzywilejowanego reklamowania piwa, którego rynek w Polsce jest zdominowany przez dwa koncerny, bo to oznacza, że przepisy te uprzywilejowują de facto dwóch producentów alkoholu.

Dziś, podobno mało który Polak lub Polka wie, że kufel piwa zawiera tyle samo alkoholu etylowego (C2H5OH) co dwa kieliszki wina lub wódki (oczywiście o innej pojemności). Aż 60 proc. wypijanych napojów wyskokowych w kraju przypada na napoje o bursztynowej barwie. Wiara w to, że piwo jest nieszkodliwe dla ciała i umysły ugruntowały międzynarodowe imprezy sportowe z piłką organizowane w Polsce, gdzie w tzw. „strefach kibica” była dopuszczona sprzedaż wyrobów pochodzących z browarów. Cóż przeszkadzało, strefy te nazwać po imieniu  „strefami alkoholików”? Można też ustawo zmienić nazwę tego napoju na synonimy typu „mocz starego pawiana”, „mózgotrzep”, „piwsko” czy   „utrwalacz”.

Dobrze. Jak się chce coś zohydzić to można pójść śladem krajów skandynawskich, gdzie sklepy z alkoholem są bardziej zakonspirowane niż sklepy z mięsem w komunistycznej Polsce. Jeśli ktoś zamierza napiętnować spożywających trunki wyskokowe, to wystarczy rejestrować każdego kupującego alkohol, spisując jego dane tożsamości tak jak dzieje się to w przypadku kart do telefonów komórkowych.

Poważniejszym problemem jest to, że producenci alkoholu zorientowali się, że wzrost sprzedaży następuje w przypadku tzw. smacznych trunków. Dlatego dziś piwo, wino, wódkę, a nawet cydr można kupić o dowolnym smaku. To właśnie dziś napędza popyt na produkty alkoholowe.

Sęk w tym, żeby jednak wydawać na coś pieniądze, dokładniej na promocję odpowiedzialnej konsumpcji. Podczas debaty „Narodowy Program Zdrowia w kierunku odpowiedzialnej konsumpcji alkoholu” zorganizowanej przez redakcję „Gazety Polskiej Codziennie” wszyscy uczestnicy zgodzili się, że czynnikiem bardzo ważnym jest rozsądna, nowoczesna i dostosowana do różnych grup odbiorców edukacja społeczna. Padły też deklaracje o konieczności ograniczenia punktów sprzedaży oraz zmiany przepisów dotyczących reklamowania alkoholu i polityki cenowej. Zdaniem Anety Jóźwickiej, przewodniczącej Komitetu Społecznej Odpowiedzialności Związku Pracodawców Polskiego Przemysłu Spirytusowego, zrewidowania wymaga przestarzała ustawa, która choć pochodzi z lat 80., wciąż reguluje rynek. Mimo wielu nowelizacji jej zapisy nie przystają do obecnych realiów.

Zbigniew Król, Wiceminister Zdrowia podkreślił, że przeciwdziałanie szkodliwemu spożywania alkoholu jest jednym z filarów Narodowego Programu Zdrowia. Obecnie resort mocno skupia się na działaniach, które mają promować odpowiedzialne spożywanie alkoholu. Okazuje się jednak, że Polacy w przeważającej większości spożywają alkohol w sposób odpowiedzialny. Według danych Ministerstwa Zdrowia 12 proc. społeczeństwa nadużywa alkoholu w sposób zagrażający zdrowiu. Mało to czy dużo? Jeśli zagraża zdrowiu, to można przyjąć, że 12 proc. Polaków (w praktyce jest to więcej jeśli odejmie się dzieci) podejmuje działania destrukcyjne, o skutkach podobnych do próby popełnienia samobójstwa. W planach kształtowania odpowiedzialnej konsumpcji alkoholu jest uświadomienie, że pijący mają do czynienia z substancją psychoaktywną.

swiat_wyciety_w_jablku

Powszechnie uważa się, ze jabłecznik to ciasto z jabłkami. Tak też brzmi polska nazwa dla napoju cydr, który wytwarza się z jabłek. Może, aby nie mylić tych dwóch produktów, obecnie dla napitku zaczęto posługiwać się angielskim pochodzeniem słowa. Tak czy inaczej wokół tego napoju robi się coraz głośniej. Nadciąga lato, pora wzmożonego pragnienia, a więc parę słów na temat cydru.

Cydr jest przefermentowanym sokiem z dojrzałych jabłek (bez dodawania cukru!), o wyglądzie od mętnego po klarowny, o zawartości alkoholu od 2 do 7%. Płynny jabłecznik charakteryzuje się świeżym aromatem i słodkawo-kwaskowym smakiem. Sposób wytwarzania zbliżony jest do produkcji piwa i z tym napojem cydr konkuruje. Obserwuje się, z roku na rok, rosnącą popularność cydru. Ciekawe jak ta rywalizacja się zakończy. Moda na niego w Polsce jest nowym zjawiskiem. Pojawiła się kilka lat temu. Dotarła do nas prawdopodobnie z Wielkiej Brytanii, choć cydr jest popularny od Francji po Litwie.

Największym producentem cydru jest Wielka Brytania, ale to w sąsiedniej Irlandii spożywa się najwięcej tego trunku, bo aż średnio 16 litrów rocznie, dzięki czemu udział jabłecznika w rynku alkoholi na Zielonej Wyspie wynosi około 8 proc. Przeciętny Fin wypija 11 litrów jabłecznika. W Wielkiej Brytanii na każdego mieszkańca przypada rocznie 9 litrów tego napitku.

W 2013 roku Polska była największym producentem jabłek w Unii Europejskiej. Oznacza to, że trzeba poszukiwać wszystkich możliwych sposobu na wykorzystanie tych owoców. W Polsce jabłka do produkcji cydru wykorzystuje się od 1996 roku i od tej daty stale zwiększa się ilość wytwarzania tego trunku. To dobra wiadomość, bo zawsze większe korzyści osiąga się ze sprzedaży z sektora przetwórczego. Rośnie też znaczenie Polski jako eksportera cydru.

Teraz okazuje się, że polski jabłecznik „app!cydr”, za sprawą +H2O, będzie też na bieżąco dostępny w największej sieci sklepów spożywczych w Polsce, a to oznacza, że stanie się on powszechnie dostępny dla wszystkich. Bardzo ciekawi mnie, czy będzie on poważnym rywalem dla piwa czy zajmie znaczącą pozycje niszową? Prawdopodobnie już tego lata będzie się można zorientować czy nowy sposób na wykorzystanie polskich jabłek odniesie sukces. Liczę na zyski.

Dobromir2

Sponsorowanie sportu w zasadzie jest wyrzucaniem pieniędzy w błoto. Jak to możliwe, żeby wielkie przedsiębiorstwa marnotrawiły mnóstwo swoich funduszy na próżno? Oczywiście przeważnie środki wydawane na sport mają swoją wartość marketingową. Służą zaistnieniu tam gdzie skoncentrowana jest uwaga gawiedzi. To wielka strata.

Każdy właściciel pieniędzy może robić z nimi praktycznie co chce. Jednak naprawdę jest żal, kiedy przeznacza je na takie bzdety jak sport. To zwracanie uwagi na rzeczy miałkie i nic nie wnoszące do życia. Rywalizacja sportowa i emocje z tym związane są prymitywne prawie jak pornografia. Sport zawodowy zaś jest bliski prostytucji. Jakie korzyści osiąga się z tego, że ktoś skoczy wyżej, pobiegnie szybciej, kopnie mocniej, podniesie więcej? Pewne jest przecież, że za rok ktoś inny znów pobije ten rekord i tak w nieskończoność. Czym się tu podniecać? Nudy na pudy.

Jednak to nie oznacza, że sponsoring uważam za rzecz zdrożną. W końcu trzeba coś robić z nadwyżkami finansowymi. Jednak pieniądze zamiast na sport lepiej wydawać na naukę, albo kulturę. Wynalazki, nowoczesne rozwiązania to rzeczy, których naprawdę brakuje. Tylko dzięki nim możliwy jest prawdziwy rozwój i zdobycie przewagi konkurencyjnej.

W przypadku wynalazków też oczywiście możliwa jest rywalizacja: kto pierwszy wymyśli nowy lek, kto opracuje sprawniejsze urządzenia itd. Gawiedź tym działaniom też mogłaby by kibicować i onanizować się sukcesami. Jednak skutkiem koncentrowania uwagi na nauce byłby rozwój, a nie stwarzanie byle jakich pretekstów do picia piwa. Sponsorowanie wynalazców powinno być i dumą i obowiązkiem każdego poważnego przedsiębiorstwa. I wcale nie musi to być działalność non profit, albowiem wynalazki, które z sukcesem się wdraża przynoszą przeważnie krociowe zyski.